Biologia

koło 20% populacji USA jest dotknięta chorobami alergicznymi, takimi jak astma alergiczna lub katar sienny. Predyspozycja do rozwoju tych chorób wydaje się dziedziczna. W reakcjach alergicznych nadwrażliwość skutkuje wytwarzaniem przeciwciał skierowanych przeciwko łagodnym antygenom, zwanym alergenami, które zwykle nie wywołują odpowiedzi immunologicznej. U niektórych osób reakcje alergiczne są wywoływane przez popularne czynniki środowiskowe, np. roztocze kurzu domowego, odchody karaluchów, łupież zwierzęcy czy pyłki roślin. Ten typ odpowiedzi immunologicznej określa się jako nadwrażliwość typu L W wielu odmianach reakcji alergicznych dochodzi do produkcji swoistych immunoglobulin IgE. Przyjrzyjmy się często występującej reakcji alergicznej, jaką jest katar sienny pojawiający się w odpowiedzi na pyłek ambrozji. Ekspozycja na pyłek powoduje uczulenie. Makrofagi degradują alergen i prezentują jego fragmenty limfocytom T. Aktywowane limfocyty T stymulują limfocyty B do przeobrażenia w komórki plazmatyczne i produkcji IgE swoistych wobec antygenów pyłku. Przeciwciała te przyłączaj ą się do receptorów na komórkach tucznych. Każda cząsteczka IgE przyłącza się do receptora na komórce tucznej przez swój fragment C, pozostawiając fragment V wolny do przyłączenia alergenu - pyłku ambrozji. Kiedy uczulona osoba wdycha mikroskopijny alergen, jego cząsteczki szybko przyłączają się do IgE na uczulonych komórkach tucznych. Wiązanie alergenu z przeciwciałem IgE stymuluje komórki tuczne do uwalniania ziarnistości wypełnionych histaminą i innymi substancjami, które powodują stan zapalny. Naczynia krwionośne rozszerzają się, a naczynia włosowate stają się bardziej przepuszczalne, co prowadzi do obrzęku i zaczerwienienia.